Evimin en sevdiğim köşesinde geçen bir tedavi günü
Kür günlerini nasıl geçirdiğimi soranlara hep aynı şeyi söylüyorum: o günü bir şeyler başarmak için değil, kendime alan açmak için ayırıyorum.
Bir köşe seçmek
Salonun pencere kenarındaki koltuğu benim köşem oldu. Battaniye, su, kitap, kulaklık — hepsi orada duruyor. O köşeye oturmak, vücuduma “şimdi dinlenme zamanı” demenin en hızlı yolu hâline geldi.
Bunun özel bir alan olması gerekmiyor. Önemli olan, her kür gününde aynı yere dönmek; tekrarın kendisi rahatlatıcı.
Günü önceden hafifletmek
- Bir gün önce yemekleri hazırlayıp bölüyorum
- Telefonu sessize alıp yalnız iki kişiye istisna tanıyorum
- Hiçbir randevu, hiçbir “hallederim” koymuyorum
- Sevdiğim bir diziyi o güne saklıyorum
Kötü geçen günler
Her kür aynı geçmiyor. Bazı günler planın hiçbiri işlemiyor ve tek yapabildiğim yatmak oluyor. Bunu bir başarısızlık olarak görmemeyi öğrenmek, sürecin en faydalı kısmıydı.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi tavsiye yerine geçmez. Kendi tedavinle ilgili kararları doktorunla birlikte al.
